સરયૂ પરીખનું એક કાવ્ય

નાનું કુટુંબ વિખરાય એનું ભાવનિવેદન – સરયૂ પરીખ ******** વેરવિખેર વેગે વિખરાતી નાનીશી દુનિયા; પાંખો ફૂટીને ઊડતાં પતંગિયાં ! ગૂંથેલા માળાના કુંજન ને ગુંજન, ઓસરતા ભીને અવસાદે. ખુલ્લા ખાલીપાનાં ખોખાંને આજ સૌ ધીરેધીરે કરતાં નોખાં. એક એક ડગલાંએ અંતરપટ ખેંચ્યાં ને કેટલાં દૂર જઈ પંહોચ્યાં

જાવડ  ભાવડ વાતો !

– હિમ્મતલાલ જોશી  “આતા”  વર્ષો પહેલાં હું ન્યુ જર્સી ના ગામ piscataway માં રહેતો હતો. ત્યાંના સિનિયર સેન્ટરમાં હમેશાં જતો હતો   . અમેરિકાના ઘણાં સિનિયર સેન્ટરો મેં   અનુભવયાં છે.  એમાં આ સિનિયર સેન્ટર સેન્ટરને હું પ્રથમ નમ્બર  આપું છું. કેમકે  ત્યાંની  સુવિધા  મને ઉત્તમ પ્રકારની

માતમા !

માતમાં ! *ચીમન પટેલ “ચમન”   શીતળતા ચાંદની નીતરે છે માતમાં ! ઉષ્મા સૂર્યની હૂંફમાં મળે છે માતમાં !   ઊંચાઈ પર્વતોની મપાય છે માતમાં ! પાણી પાતાળના પિવાય છે માતમાં !   લંબાઈ નદીઓની દેખાય છે માતમાં ! ઊંડાઈ દરિયાની મપાય છે માતમાં !