એક બીજી ઈમેઈલ–સાંકળ જોઈ જઈએ !

Posted by

– જુગલકીશોર

 

આતાજી અને પ્રજ્ઞાદીદી ક્યારે, ક્યાંથી શરુ વાત કરી દેશે કહેવાય નહીં ! પણ એમની વાતોને છેડે કોઈ ને કોઈ મજાનું ફળ બેસી જ જાય !! 

આજે આતાજીએ એક બહુ જ કીંમતી વાતને રમતી રેડવી દીધી ! વાત જાણે એમ બની કે –

આતાજી :

પ્રિય પ્રજ્ઞાબહેન. પ્રિય હરીશ દવે, પ્રિય સુરેશ જાની,  જુગલકિશોર  વ્યાસ, દેવેન્દ્ર ડાભી,
છેલ્લા #13  ફોટામાં મારા હાથમાં બુક છે તે ઇરાનના કવિ હાફેઝની કવિતાઓની બુક છે – दीवाने हाफिज़.  આ બુક મને એક ઈરાનની છોકરીએ  તહેરાનથી મોકલી છે.  મને મોકલવાનું કારણ :
આ છોકરીનો એક અમેરિકન મિત્ર છે. જે અમેરિકન મારો પણ મિત્ર છે. આ છોકરીએ તેના મિત્રને લખ્યું કે મને મારી બેનપણીઓ  એવું કહે છે  કે જો તું તારા હોઠ રંગીશ   તો તું બહુ સુંદર લાગીશ. મિત્રે મને  આ છોકરીના હોઠ  રંગવાની વાત કરી.  આ છોકરીને ખબર છે,  કે હું  કેટલાક  ફારસી શબ્દો  જાણું   છું.  મેં એક શેર  ફારસી લિપિમાં એ છોકરી માટે લખ્યો.   અને આ શેરનો અર્થ ઇંગ્લીશમાં  કરીને છોકરીને મોકલવાનું (મારા મિત્રને મેં) કીધું. શેર આ પ્રમાણે મેં લખેલો :

खुदाने  तुझको   दी है  हूरकि  सूरत नज़ाक़त भी
तुझे  क्या है ज़रूरत  अपने लबको रंग करनेकी.

મારા  શેરથી  એ છોકરી  બહુ ખુશ થઇ, અને મને  “દીવાને હાફેઝ”  બુક  ભેટ  મોકલી.   આ બુક કવિતાની સાથે  સુંદર ચિત્રો અને સુંદર ડિજાઇન પણ છે.  બુક ખાસી મોટી છે.

પરંતુ આતા જાણે કે આ ભેટ મળ્યા પછી પણ નીરાશાના સુર રેલાવતાં લખે છે :
‘આતાશ્રી  ઓળખાણો વધતી જ વધતી  જાશે 
અફસોસ એટલો કે તારે જવાનું   થાશે.’ 

જુઓ, કેવી મજાની વાત થઈ ! આતાજીના મીત્રો બે. એક છોકરીની સુંદરતા વધારવા માટે આતાજી મીત્ર ભાઈને એક શેર લખીને આપે છે. શેરથી ખુશમ ખુશ થઈને છોકરી આતાજીને પોતાના ચહેરાથીય અનેક ગણું મોંઘું કાવ્યપુસ્તક ભેટ મોકલે છે ! (’શેર’ ને માથે સવા શેર !!)

ને બાકી હતું તે દીદી એમની સ્મૃતીઓનો મધપુડો છંછેડે છે ! પણ આ મધપુડો પેલા સૌંદર્યાલાપને કારણે નહીં……પણ આતાજીએ છેલ્લે લખેલી બે નીરાશાભરી પંક્તીઓને આગળ કરીને છંછેડાયો છે !! 

“અફસોસ, હમ ન હોંગેં…”

ને એમ જ છેલ્લે આવી ચડે છે આ સમાપન પંક્તીઓ : 

‘सूरत नज़ाक़त भी तुझे  क्या है ज़रूरत

अपने लबको रंग करनेकी’

પણ દીદીની વાત તો અધુરી જ રહી જાય છે, પેલું ટીફીન કાંઈક લોચો મારી બેઠું હશે, એટલે જ…..

ને તેથી ટીફીનની વાતે મધુરેણ સમાપયેતને બદલે આખી ચર્ચાનું થાય છે – 

“અધુરેણ સમાપયેત !!!”

વાંચો આગળ :

દીદી ઉવાચ :

હાજી સલામ

दीवाने हाफिज़ તમારી ટીપ્પણી સાથે ઇ-બુક બનાવશો

ઠય ભજ્ઞીહમ ક્ષજ્ઞિં તાયક્ષમ શિંળય જ્ઞિંલફવિંયિ

આતાશ્રી  ઓળખાણો વધતીજ વધતી  જાશે 

અફસોસ એટલોકે તારે જવાનું   થાશે …

યાદ આવે :

યે ઝિંદગી કે મેલે દુનિયા મેં કામ ના હોંગે,

ઓફકોર્સ હમ ના હોંગે….  

અને મનમાં હરખાતા કે વાહ શું મધુરું ગીત છે!

 એક દિવસ દુનિયામાં આપણે સૌ નહીં જ હોઈએ

 ઓફકોર્સ હમ ના હોંગે ! 

પછી ખબર પડી કે જ્ઞરર ભજ્ઞીતિયનહીં પણ અફસોસછે! 

અમારા અશોકભાઇ કહે છે તેમ

યે જિંદગીકે મેલે દુનિયામેં કમ ન હોંગેઅફસોસ હમ ન હોંગે

માણો અને અફસોસ ન કરો. તમે સિકંદરની જેમ ખાલી હાથે નથી જવાના !

અમારી યાદ લઇને ...

‘सूरत नज़ाक़त भी तुझे  क्या है ज़रूरत

अपने लबको रंग करनेकी’

અમારા તબિબે મારામા ભુલ્લકડ રોગ (લઝામેર રોગ) પારખ્યો છે પણ આપના આ શેર બાદ પ્રસંગ યાદ આવે…૧૯૯૪…દિલ્હી પાસે અમારી પુત્રીને અકસ્માત…પૌત્રીનું મોત…સૂરતમા પ્લેગ ફાટ્યો અમે માસ્ક પહેરી ગયા પણ અમને જોઇ બધા ભડકતા…! થોડા દીવસે શાતા વળતા ગુરુજીના આશ્રમમા ગયા હળવાશથી બધા વાત કરતા.

મને કહ્યું-આપ  સુરત સે આયે હૈં  આપ કુછ કહેંગે  ?’ 

સાંભળી મારી આજુબાજુ બેઠેલા થોડા ગભરાઇ ગયા ! હું ઊભી થઇ તો  એક ભાઇ બોલ્યા-ઇર્શાદ…અને મેં કહ્યું –

આપકે દીદારે  સૂરત કરને

 મૈં સૂરત સે  આયી  હૂં…

મત ગભરાઓ પ્યારે

મૈં પ્લેગ નહીં પ્યાર લાઇ હૂં‘ 

 અને વાહ વાહ વચ્ચે બધા  બોલ્યા

મત ગભરાઓ પ્યારે

મૈં પ્લેગ નહીં પ્યાર લાઇ હૂં …

(ત્યાં તો)

ચાલો !

 આ   આ જી !

 બુમ પડી..

લંચ બોક્ષમાં  કાંઇ પ્રોબ્લેમ…!!!

અસ્તુ…..

                                     

 

 

6 comments

  1. આભાર
    નાનપણથી મને એક સલાહ મળેલી કે બને તો આપણા જીવનમા અનુભવાયલી વાત વર્ણવવાની. આ ટેવ ને કારણે ઘણી વાતમા મારા અનુભવો સાંકળું છું .
    ‘ઈરાનમાં કોઈની સાથે વાત ની શરૂ આત કરતા પહેલા “હાજી સલામ ” બોલવાનો રીવાજ છે ઈરાન નાં લોકોને કવિઓ ઉપર બહુ માન…’ આ વાત પણ આતાજી પાસે જાણેલી. અને સહજતાથી લખાતી આવી વાતને પાટા પરથી ઉતરી જાય તેવી ગણાવતા પણ આજે તે વાતને મઠારી તમે ઇ મૅઇલ સાંકળ બનાવી પોસ્ટ કરવા અદલ ધન્યવાદ
    આવી સાંકળ અમારા સુ જા , શરદભાઇ, મહેન્દ્રભાઇ જેવા સાથે પન થાય છે.આપને યોગ્ય લાગે તેમ મઠારી સાંકળ બનાવશો

    1. બરોબર સુર્યસંક્રાંતીને દીવસે જ આપણા ભીષ્મ સીધાવ્યા !! જબરું વ્યક્તીત્વ ! આતા થોડા જ સમયમાં જાણે એક યુગ જીવી ગયા…..એમને વીશે લખાય તેટલું લખીને ભેળું કરીશું ? નેટજગતની એ એક અંજલી બની રહેશે.

    2. આઘાતજનક સમાચાર
      એક જમાનાના દિગ્જજો ગણાતા કલાકાર-કસબીઓ ઢળતી ઉંમરે એવી ગુમનામીમાં પહોંચી જાય છે કે ક્યારેક તો માત્ર તેમની માંદગી કે મરણના સમાચાર આવે ત્યારે જ યાદ આવે કે આ કલાકાર હજી આપણી આસપાસ છે કે હતા!
      પણ
      આતાજી જે રીતે પ્રેરણા આપતા તે રીતે તેઓ આપણી વચ્ચે જીવતા જ રહેશે .

      ધન્ય તેમનું જીવન અને સહજ મહાપ્રયાણ..

  2. આતા હતા ગામ ગોઠિયા
    ખુબ જ મજાના માણસ
    રંગીલો પ્રેમાળ સ્વભાવ
    મનમાં કે હૃદયમાં કોઈ મેલ નહી
    સાચો નિખાલસ જણ
    સાવજ જેવી ત્રાડ
    કુદરતને કેવું ગમ્યું !
    આતા હતા ન હતા થયા !
    મન નથી માનતું
    પણ હકીકત એ હકીકત છે.
    આતાવાણીમાં હજુ આતા મોજુદ છે
    આતાવાણીને જીવતી રાખીએ
    એ જ બનશે આતાજીને
    સાચી શ્રધાંજલિ ..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *