સમય આવી પુગ્યો છે, ભાષાદેવીની પ્રસ્થાપનાનો !!

Posted by

માતાની જીભનો 

અમૃતસ્પર્શ 

આજે 

અનુભવાતો લાગે, 

તો કોઈ એને 

મજાક ન માને

એવું ઈચ્છું.

 

આજે હું 

મારી ભાષાને,

મારી માતાની ભાષાને –

જે મેં ગર્ભકાળથી

સાંભળ્યા કરી છે –

– ને

વહાલ કરું

તો પણ

કોઈ એને

વેવલાવેડામાં ન ખપાવે

એવી ઈચ્છા રાખું;

 

હું એવી મહેચ્છા પણ

ધરાવું કે

આ ભાષાના ભાષીઓ સૌ

ક્યાક ને ક્યાંક,

કોઈ ને કોઈ રીતે

એકબીજાને ઓળખે

ઓળખીને હૈયે ચાંપે

ચાંપીને એક એવો ધબકાર અનુભવે

કે,

મારી આ ભાષામાંના

બધા અલંકારો

એ સૌને ધન્યવાદવામાં

ઓછા પડે.

 

મારી ભાષા

મારાં ભાષાભાઈબહેનોને

વીંટળાઈ વળે

એવી ને એટલી

કે

ભાષાભાષીઓ

સૌ ખુદ ભાષાને

વીટળાઈને ઘરઘરમાં

દેવસ્થાપનની જેમ

સ્થાપી દે.

 

બહારનાં આક્રમણો

કાંઈ ઓછાં છે ?

આપણી માતાએ સોંપેલી,

ને શીખવેલી,

ને આપણી ઓળખાણ

જેના વડે સ્થાપીત કરેલી

તે ગુજરાતીને

આજે ફક્ત ચાહીને

કે યાદ કરીને નહીં,

પણ સાદ કરીને 

આપણી પાસે 

બોલાવી લેવાનો સમય 

આવી પહોંચ્યો છે. 

 

હું માનું છું,

ને ઈચ્છુંમહેચ્છું છું,

ને ચાહું છું

કે 

આને કોઈ મજાક કે 

વેવલાવેડામાં 

ન…

 

જુગલકીશોર.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *