ચીરાગ પટેલની એક રચના

પ્રણય  સખી, અન્ધારે પ્રગટાવે દીવડા અનેરા; જગવે આતમે પ્રેમના રોમાંચ અનેરા. દુનીયા આથમે, ઉગતી ત્યારે સહીયર; વીસામો મોટા છાંયે, હોય

હાઈકુ–પંચ

હાઈકુ–પંચ – જુગલકીશોર   કાગડી મુકે ઈંડાં, માળામાં ગુંજે ‘કોયલ–કુક’ *** કરોડ ખર્ચી આંબે કરી કલમો; ફુટ્યા બાવળ. *** ચાંચમાં

મારાં ભાષાકાવ્યો – ૩

આ ભાષા કહો, કોની ?! રસ્તાનો ચાલનાર બોલે, પંડીતજી, રસ્તાનો બોલનાર સાચો ! ભીડ્યાં કમાડ જરી ખોલે, શાસ્ત્રીજી, ભીતરની વાતને વાંચો 

ભાષાકાવ્યો – ૨

જુગલકીશોર   (૧) બે અફવાઓ !   અફવા નં. ૧ ભાષાના ગૌરવગાનની જાતરા કાઢ્યા બાદ એ બધા જ મહાનુભાવોએ પોતાનાં

માતૃભાષા પર એક નવા સર્જકની રચના : “હરિને અરજ”

હેમાબહેન રાવલનો પરીચય : વ્યવસાયે ગ્રંથાલય કર્મચારી. છેલ્લાં સોળેક વર્ષોમાં વિવિધ શૈક્ષણિક/સાર્વજનિક/વિશિષ્ટ સંસ્થાઓનાં ગ્રંથાલયો સાથે ગ્રંથાલય વ્યાવસાયિક તરીકે સંકળાયેલ. હાલ

‘આતંકવાદ’નો સાદ !

ફુંકાઈ ચુક્યો વીશ્વમાં શો વાયરો – અસહાય પર તુટી પડે આ કાયરો ! ***** અનંત–ફેણી નાગ આ ફુત્કાર કરતા; બેઠેલ

વતનનો ઝુરાપો !!

(સૉનેટ : છંદ – પૃથ્વી)   હજીય ફરક્યાં કરે સ્મરણ કેટલાં પાંપણે, અનુરણન કર્ણને સતત રાખતાં જાગૃત; ત્વચાય અનુકંપનો અનુભવે

સરયૂ પરીખની એક રચના : “નિમિત્તમાત્ર”

– સરયૂ પરીખ નિમિત્તમાત્ર કર્યાં  કર્મોને  ટેરવે  ગણાવે, કરી  મદદોને માનદ મનાવે, તો મૂલ્ય તેનું  શૂન્ય બની જાય. ઉપકારોની  આરતી  ઘુમાવે, આપ સોહમ્ ની મૂરત બેસાડે, તો  મૂલ્ય

મારા બે દુહા !

સરવર કાદવને કહે, હું તારા થકી કુરુપ; કમળ ખીલવી કાદવે, સરવર કીધું ચુપ !   દીવાસળી દીવો કરે, કરે જાતને

એક ગરીબનું જીવન–ચક્ર !!

– જુગલકીશોર.   શીયાળે ટાઢ્યમાં ઠર્યાં ’તાં અરજણીયા, ઉનાળે તાપમાં મર્યાં. દીવસોના દીવસો લગ વેઠ્યું કરીને હવે વૈતરણી આખરે તર્યાં.

અધૂરપ

— સરયૂ પરીખ અધૂરપ    મારા ભાગ્યમાં કેટલું રે સુખ ! મારી ઝોળીમાં જેટલું ઝીલી શકું. સુખ-મંજરીનો છમછમ વરસાદ, ખોળો

રાજપક્ષીઓ !!

નટવરલાલ પ્ર. બુચ નોંધ : પુરેપુરું તો યાદ નથી પણ કાલીદાસના મહાકાવ્ય ‘શાકુંતલ’માં વનમાં દોડાદોડી કરતાં હરણાંનું વર્ણન આવે છે.

જઠરાગ્ની–કાવ્યો (૩)

એ જઠરાગ્ની દીવ્ય ! છંદ ; ઉપજાતી (પરંપરીત) –––––––––––––––––––––––––––––––––– ભુખ્યાંજનોનો જઠરાગ્ની એક દી’ બની જશે યજ્ઞની વેદીમાં રહ્યા ભભુકતા અગ્ની